Ένα έργο μπροστά από την εποχή του, όπως φαίνεται από το αγανακτισμένο σχόλιο του Γκούσταβ Μάλερ, ο οποίος αμέσως μετά την πρεμιέρα, το 1904, φέρεται να είπε: «Κανείς δεν το κατάλαβε. Μακάρι, να μπορούσα να διευθύνω αυτή τη συναυλία, πενήντα χρόνια μετά το θάνατό μου».