Ξεκινώ γνωρίζοντας ήδη πως το κείμενο αυτό θα είναι μακροσκελές, προσωπικό, ενίοτε αυτοαναφορικό και σίγουρα αδιάφορο για πολλούς. Ήθελα όμως να το αναρτήσω, καθώς λίγες μέρες πριν συνέβη ένα περιστατικό που μου έφερε στο νου αρκετές στιγμές της ζωής μου που συνδέθηκαν με τη μουσική ή τις μουσικές προτιμήσεις ενός ανθρώπου. Του Λουκιανού  Κηλαηδόνη, που έφυγε σαν σήμερα πριν από έναν χρόνο.