Η τελευταία συμφωνία του σπουδαίου γερμανού συνθέτη Γιοχάνες Μπραμς (1833-1897). Είναι ίσως η πιο αυστηρή και γεμάτη ένταση από τις τρεις προηγούμενες συμφωνίες του, εκτός από το τρίτο μέρος, το χαριτωμένο allegro giocoso. Ο πλήρης τίτλος της είναι Συμφωνία αρ. 4 σε Μι ελάσσονα, έργο 98 (Symphony No. 4 in E minor, Op. 98).

O Μπραμς συνέθεσε το έργο στο χωριό Μίρτσουσλαγκ των Αυστριακών Άλπεων μεταξύ του Οκτωβρίου του 1884 και του Μαΐου του 1885, σχεδόν ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της Συμφωνίας αρ. 3. Πηγή έμπνευσης για τον γερμανό συνθέτη αποτέλεσαν οι τραγωδίες του Σοφοκλή, τις οποίες διάβαζε λίγο πριν και κατά τον χρόνο της σύνθεσης της συμφωνίας.

Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη:

  • Allegro non troppo
  • Andante moderato
  • Allegro giocoso
  • Allegro energico e passionato

Είναι ενορχηστρωμένο για δύο φλάουτα, δύο όμποε, δύο κλαρινέτα, δύο φαγκότα, κοντραφαγκότο, τέσσερα κόρνα, δύο τρομπέτες, τρία τρομπόνια, τύμπανα, τρίγωνο και έγχορδα. Μια τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί γύρω στα 40 λεπτά.

Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1885 στο Μάινιγκεν της Θουριγγίας, με τον ίδιο τον Μπραμς να διευθύνει την ορχήστρα. Το τρίτο μέρος (allegro giocoso) προκάλεσε το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού και χρειάστηκε να επαναληφθεί. Σήμερα, η «Συμφωνία αρ. 4» του Μπραμς αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα και πολυπαιζόμενα έργα του συμφωνικού ρεπερτορίου.

(9)