Ο Νιόνιος Μελίτας είναι φίλος μου από τα παλιά… από τα Χορωδιακά… Είναι ένας άνθρωπος, καθόλα, συμπαθής αλλά και χιουμορίστας, της μόρφωσης και της κουλτούρας “τέκτων”, της Φανερωμένης αγλάισμα και του Λεβάντε φιόρο…· όλ’ αυτά κι άλλα πολλά είναι, ο Νιόνιος μου -τ. Πρόεδρος Χορωδίας Ζακύνθου με οργάνωση ΠΑ.ΣΥ.ΧΟ. στα υπέρ του-, που, μ’ έχει μουρλάνει με την πένα του… κι εκείνο το, τόσο όμορφο και τόσο γνήσιο, ζακυνθινό, τραγουδιστικό γλωσσάρι…!

Τα τελευταία χρόνια, ο Φίλος μου, γράφει στο ένθετο “Επιλογές” του ημερήσιου “Ερμή” της Ζακύνθου, με τον τίτλο “Εκείνος και ο… Άλλος”· τα κείμενα, αυτά, δεν ξεχνά, να μου στέλνει… Έτσι, κι αυτή τη φορά παρέλαβα μία ντουζίνα ολόφρεσκο πράμα… το ένα καλύτερο από το άλλο, σκέτα διαμαντάκια…!

Κάποια, και με το γενικό τίτλο “Χρονο-Ευθυμογράφημα” και με ρυθμό “βολή κατά βολή”, θα δημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα μας… Όπως θα διαπιστώσετε, και μόνο αυτό ν’ απολαμβάνουμε… δηλ. το κάθε κείμενο με το γλωσσάρι του Νιόνιου… θα κλείνουμε το κομπιούτερ μας… νιώθοντας γαλήνη και ικανοποίηση…!

Θα μου ‘πείτε, γιατί μόνο του Νιόνιου και όχι…. “Τιμής ένεκεν” θα ισχυριζόμασταν προς τα Εφτάνησα και τη μουσική τους, που, τόσο αγαπάμε… χωρίς, φυσικά, κατά τη διαδρομή, ν’ αποκλείουμε κι άλλων φίλων -αυτού του στιλ- τα χρονο-ευθυμογραφήματα… Και, τώρα, ας απολαύσουμε το πρώτο:

Αγήνωρ

Του Νιόνιου Μελίτα

Από καιρό έχει ακούσει τη νοβιτά1 περί τη βιοκλιματική ανάπλαση που ετοιμάζει ο Δήμος των Ζακυνθίων για την Πλατεία Σολωμού. Κι όπως δεν νογάει το θέμα, καθόσον στην εποχή τη δική του δεν υπήρχανε τέτοια κόλπα, κατέβασε τον 11ο τόμο της Πάπυρος-Larousse-Britannica (βαράκτορ, δίοδος-βιομετρία) μήπως πληροφορηθεί μέσες άκρες περί τίνος ακριβώς πρόκειται.
Και επειδή λήμμα ‘‘βιοκλιματική ανάπλαση’’, ή το ανάποδό του ‘‘ανάπλαση βιοκλιματική’’ δεν υπάρχει στην παραπάνω εγκυκλοπαίδεια, κάλεσε τον Άλλον τον κολέγα του που μόλις είχε τελειώσει το πρωινό του να τον συμβουλευτεί:

– ‘‘Μήπως έχεις πουθενά ακουσμένο σχετικά με τη βιοκλιματική ανάπλαση; Γιατί έψαξα στο λεξικό, αλλά δε με φώτισε’’.
Ξύνει το κεφάλι του ο Άλλος μήπως θυμηθεί κάτι, αλλά βρισκόμενος ακόμα σε πλήρες μεσονύκτιο, προσπαθεί να πει κάτι για να μη φανεί και τέλεια αγράμματος. Παίρνει λοιπόν το ανάλογο ύφος και εξηγεί:

– ‘‘Ανάπλαση, ή ανανέωση λέγαμε, ως θα θυμάσαι και συ τότε στη Νομαρχία, την κάθε επέμβαση για βελτίωση, συμπλήρωση, εκσυγχρονισμό, αλλά και αναδιοργάνωση ακόμα κτηρίων, ή ακαλύπτων χώρων, ή κοινωφελών εγκαταστάσεων, σε υποβαθμισμένες ιδιαίτερα περιοχές.
Και αυτά βέβαια προς διατήρηση, ή αποκατάστασή των, υπό πολεοδομική όπως σου εξήγησα έννοια. Όσο για το σύγχρονο ‘‘βιοκλιματικό’’ της περιεχόμενο, να με συμπαθάς άλλα δεν φτάνουν ίσαμε εκεί οι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις μου’’.

Κουνεί με συγκατάβαση το κεφάλι του Εκείνος, απαντώντας του καλοσυνάτα:
‘‘Πού να αγγίξουνε φουκαρά μου οι δικές μας παμπάλαιες ‘‘γνώσεις’’ τη σύγχρονη τεχνολογία που από τη μία στιγμή στην άλλη σου φτιάχνει μέχρι και… ξύλινους αγγέλους. Οι δικές μας βλέπεις προσβάσεις στην παραγωγή, συνεπώς και στη γνώση, σταματήσανε στο κατώφλι του 21ου αιώνα. Χωρίς κιόλας να μας κόφτει ιδιαίτερα. Άσε λοιπόν όσους έχουνε τα γένια, να έχουνε και τα χτένια.

Κι αν έλαχε παναπεί να μας πιάσει πρεμούρα για τα έργα που σχεδιάζει ο Δήμος στην Πλατεία Σολωμού, για να τη δροσίσει, ως λέει, υπογείως με θαλασσινό αέρα από τον διπλανό Μπάγκο, είναι από μία κουριοζητά2, γιατί τέτοια περίπτωση δεν μας έχει ματαλάχει ως τα τώρα.
Οπού κι η απορία μας συνεχίζει, αν ετούτοι οι φυσητήρες θα δουλεύουνε μόνο τα καλοκαίρια. Γιατί αν πούνε πως μπάζουνε αέρα ολοχρονικίς, τότε ποίος τη χάρη μας’’.

Δεν επανέρχεται ωστόσο ο Άλλος, για να πέσει μια μουγκαμάρα, από εκείνες που σημαδεύουν την επερχόμενη κόντρα. Που ως συνήθως θα τσ’ ανάψει το φυτίλι Εκείνος:
‘‘Ως τα εδώ πάει καλά. Αυτό όμως που δε μου ’πες είναι αν συμφωνείς ελόγου σου με ετούτες τις σύγχρονες μανούβρες που εκτός από τον ‘‘αέρα’’ της πλατείας θα αλλάξουν σίγουρα και τα μυαλά των Ζακυνθινών’’.

Πιάνει στο φτερό ο Άλλος για το πού το πάει ο κολέγας, κι αποφασίζει η απάντησή του να είναι… στο μη και βάλε3:
-‘‘Το αν συμφωνώ ή όχι, έχει πολύ λίγη αξία. Αφού ούτε δημοτικός άρχοντας είμαι για να καταθέσω υπεύθυνα την άποψή μου, αλλά ούτε και την κοινή γνώμη επηρεάζω, για να ζυγίσει η θέση μου είτε θετικά, είτε αρνητικά. Επομένως μηδέν στο πηλίκο μεταφέροντας…
Επειδή όμως αντιλαμβάνομαι πως θέλεις κουβέντα, θα σου πω μία ιστορία, που την νογάς βέβαια και συ, αλλά έτσι παιχνίδι να γίνεται.

Στην πριν από τον πόλεμο εποχή, κι ίσαμε την πρώτη μεταπολεμική, έμπαινε απαραίτητα στη χώρα κι από ένας σενσάδος4, (Μαχαιραδιώτης συνήθως) που παίρνοντάς τον πρέφα τα ζαγάρια οι πατριώτες μας δεν ησυχάζανε αν δεν τον αποβουρλίζανε.
Κάποια χρονιά έκαμε το ντεμπούτο του ο Θεοτόκης, που η ‘‘λόξα’’ του ήταν η πολιτική. Κάτι ανάλογο δηλαδή με τον γνωστό Δελαπατρίδη των Αθηνών, με τη διαφορά ότι ετούτος δεν φορούσε ούτε ημίψηλο, ούτε κρέμαγε στο πέτο του παράσημα. Έμπαινε λοιπόν στη χώρα κάθε μέρα σχεδόν και έκανε τα πασάκια5 του στην πιάτσα του Αγίου Παύλου, ανταλλάζοντας θερμές χειραψίες και χτυπώντας αβέρτα πλάτες.

Κι ως άκουγε πως προκηρυσσότανε εκλογές, είτε ήτανε βουλευτικές, είτε δημοτικές, μετέφερε την έδρα του στον Πλατύφορο, (καφενείο Λινάρδου κι αργότερα Χρήστου Νέγκα) υποσχόμενος χαμογελαστός έργα και διορισμούς.
Όπου μέχρις εδώ ουδείς ψόγος. Ψήφο ζήταγε ο άνθρωπος, έργα και διορισμούς έταζε, τίγαρις το ίδιο δεν κάνουν ίσαμε σήμερα και οι ρέστοι πολιτευόμενοι. Την περασμένη μάλιστα δεκαετία υπόσχονταν μέχρι και ‘‘στραβωμάρα’’, αλλά αυτό είναι αλλονού παπά βαγγέλιο.

Το έργο ωστόσο που θα τον έκανε αθάνατο, και θα τον θυμότανε ως τα σήμερα οι Ζακυνθινοί, αν φυσικά δείχνανε τότε την προτίμησή τους, ήταν η ισοπέδωση του λόφου του Φρουρίου προκειμένου να μπαίνει αβέρτα ο… πουνέντες στη χώρα’’.

Για να πάρει καρφωτή την απάντηση από Εκείνον:
– ‘‘Ήθελες, δεν ήθελες έβγαλες πάλι το φαρμάκι σου’’.
Οπότε κι Άλλος σπεύδει να κλείσει εδώ το κομμάτι:
-‘‘Ετούτο δεν είναι τίποτσι μπροστά σε εκείνα που θα σφουρίξoυνε οι Ζακυνθινοί αν αληθεύει πως το κόστος του έργου φτάνει τα 4.000.000,00 ευρώ.
Αφού ούτε η NASA, βρε παιδιά, δεν ξοδεύει τόσα λεφτά για τον αέρα που αναπνέουν οι αστροναύτες της’’.

(1) Είδηση, (2) Περιέργεια, (3) Έτσι κι έτσι, (4) ο πειραγμένος στα μυαλά, (5) αργόσχολες βόλτες

(20)