Αν δεν έχετε ‘δει το παράδοξο «άνδρας να προσφέρει σε άνδρα ανθοδέσμη»(!), δεν έχετε, παρά, να πάτε σε κάποια από τα λεγόμενα Φεστιβάλ -Χορωδίας, Μπάντας…- κι εκεί… Εννοείται, βέβαια, πως το οξύμωρο αυτό γεγονός… δεν συμβαίνει σε όλα…· όμως, μετά λύπης μας, έχουμε διαπιστώσει… πως στα περισσότερα… αφού, οι Οργανωτές δεν γνωρίζουνε από “ψιλά γράμματα…” οπότε και απαλλάσσονται λόγω άγνοιας…! Ναι· εκεί, λοιπόν, θα ‘δεις, «ιδίοις όμμασι», τον Δήμαρχο να προσφέρει ανθοδέσμη στον Μαέστρο, ή τον τ. Νομάρχη στον Πρόεδρο της Χορωδίας, τον Αντιδήμαρχο στον Αρχιμουσικό, τον Αντιπεριφερειάρχη…! Η εικόνα είναι, καθόλα, «ομοφυλοφιλική» όταν, μάλιστα, συνοδεύεται και με ασπασμό! Και λες, μέσα σου, «πατσαβούρα που χάθηκε…»!

Δεν είναι μόνο θέμα «Πρωτοκόλλου», βρε παιδιά, αλλά το επιβάλλει και το «σαβουάρ βιβρ»… Λουλούδια προσφέρει ένας άντρας σε μια γυναίκα -δεν είναι κακό να πάρουμε εικόνα από τα μπουζούκια… «τα λουλούδια στην κυρία, από ‘μένα», λέει ο “γεια χαραντάν και τα κουκιά μπαγλάν”…· ενώ το ερωτευμένο ζευγάρι… «αυτό το τριαντάφυλλο το ‘κοψα για σένα από τον κήπο μας» λέει κάποιες φορές μια γυναίκα σ’ έναν άντρα…

Έτσι, λοιπόν, κατά τις απονομές, το επίσημο πρόσωπο που έχει οριστεί ν’ αποδώσει μια τιμητική πλακέτα, καλείται από την παρουσιάστρια… και εάν το επίσημο πρόσωπο είναι άντρας, μπορεί να δώσει, την πλακέτα, στον Πρόεδρο ή τον Μαέστρο της Χορωδίας ή τον Αρχιμουσικό άσχετα αν, ο Πρόεδρος ή ο Μαέστρος, είναι άντρας ή γυναίκα… Αν, το επίσημο πρόσωπο είναι άντρας και πρέπει να προσφέρει ανθοδέσμη, αυτό θα γίνει αν, υπάρχει Πρόεδρος ή Μαέστρος γυναίκα στην Μπάντα ή στη Χορωδία… Αν, το επίσημο πρόσωπο είναι γυναίκα, δύναται να προσφέρει, και την πλακέτα και τα λουλούδια, είτε άντρα είτε γυναίκα έχει απέναντί του…

Το σωστό είναι να προσφέρεται πρώτα η πλακέτα και να έπονται τα λουλούδια… Η πλακέτα δίνεται στον (στην) Πρόεδρο, και όχι στον Μαέστρο, που, μπορεί να είναι έμμισθος και να μην έχει σχέση με την πόλη που εκπροσωπεί…· προσφέρεται στον ή στην Πρόεδρο είτε είναι χορωδός είτε όχι… Αν δεν υπάρχει αυτός, τότε, δίνεται στον (στην) Αντιπρόεδρο ή σε άλλο μέλος του Δ.Σ. που έχει ορισθεί να παραλάβει…

Άνθη προσφέρουμε στον ή στη Μαέστρο -όπως είπαμε πιο πάνω… Αν είναι άντρας ο Μαέστρος, δεν βάζουμε να του προσφέρει άνθη κάποιος άντρας (επίσημο πρόσωπο) αλλά μπορεί να το κάνει αυτό μια κυρία από το περιβάλλον της Οργανωτικής Επιτροπής… με τη σημείωση από την παρουσιάστρια: “Εκ μέρους του κ. Δημάρχου, η ανθοδέσμη στον Μαέστρο, από την κ. Βασιλάκου…”. Ποτέ, δεν πιάνουμε, εξ απύνης, και τον έναν, και τον άλλο και, κυρίως, τον απονέμοντα… Νωρίτερα, τους έχουμε ενημερώσει ώστε να γνωρίζουνε τι θα ‘πούνε… αν θέλουνε ν’ απευθυνθούνε… και πώς θα συμπεριφερθούνε… Υπάρχουν, φυσικά, και οι “συμπτωματικές” ανθοδέσμες… που προσφέρονται από τους θεατές στους: Μαέστρο, σολίστα, πιανίστα… οπότε, εκεί είναι άλλο… αν κι εδώ, δεν μπορεί άνδρας σε άνδρα…

Κατ’ αυτές τις απονομές-προσφορές, οι Οργανωτές φροντίζουνε να υπάρχει μικρόφωνο ώστε, τα όσα θα διαμειφθούνε ανάμεσα στον προσφέροντα και στον αποδέκτη, να γίνουνε γνωστά (ν’ ακουστούν τα λόγια…) και στο κοινό… Άφησε, που, κάποιοι παρουσιαστές σαλατοποιούνε την εκδήλωση με τα πολλά και άνοστα “μπλα μπλα”, που, λένε…

Εν πρώτοις, όταν μια Χορωδία ή μια Μπάντα στέλνει το Ιστορικό της, δεν είναι υποχρεωμένη η παρουσιάστρια να το αναγνώσει όπως έχει… αλλά, επιβάλλεται να το μεταφέρει στο δικό της γλωσσάρι αφενός και αφετέρου να το φέρει στα μέτρα του απ’ άποψη έκτασης (είναι Χορωδίες που στέλνουνε κατεβατά…). Όταν, μάλιστα, υπάρχει τυπωμένο Πρόγραμμα με τα Ιστορικά και τη σειρά των κομματιών -με τ’ όνομά τους…- προς τι η ανάγνωση από την παρουσιάστρια του Ιστορικού και των Τραγουδιών; θα μου πεις, είναι σβηστά τα φώτα της πλατείας-αίθουσας οπότε…· οπότε, λέμε, ελάχιστα… και, κατά το διάλειμμα ή στο τέλος, που θ’ ανάψουνε τα φώτα, για να μάθει κανείς περισσότερα διαβάζει το Πρόγραμμα…· το οποίο, Πρόγραμμα, δεν θέλει μικροσκόπιο… αλλά τυπώνεται με ευδιάκριτα στοιχεία…

Επουδενί, πρέπει να διακόπτουμε τη ροή του Προγράμματος και να παρεμβάλλεται η παρουσιάστρια και πριν από κάθε τραγούδι να λέει, “και τώρα θ’ ακούσετε…” ή «σειρά έχει…». Έτσι, εξανεμίζεται ο ψυχολογικός παράγοντας, που, έχει ενσταλάξει στην καρδιά και στο μυαλό του ακροατή…· ο ψυχολογικός παράγοντας του ακροατή στον οποίο ποντάρει για την επιτυχία της μία Μπάντα ή μια Χορωδία… Ή, εκφωνούμε όλα τα τραγούδια εξαρχής ή γκρουπάρουμε τρία τέσσερα μαζί -κατά ενότητες αντικειμένου- ώστε να παρεμβληθούμε όλες κι όλες δυο τρεις φορές… Απαραίτητα, επιστήνουμε την προσοχή: α) Να κλείνονται τα τηλέφωνα, β) να περιορίζονται οι μετακινήσεις των παρακολουθούντων, και μόνο κατά τη λήξη του κομματιού… και γ) το χειροκρότημα να γίνεται εφόσον τελειώσει το τραγούδι και μετά κάποια δευτερόλεπτα… ώστε να ολοκληρωθεί ο ήχος του φινάλε και ο “απόηχος”…

Η κ. Ντο-ρε-μι

(150)